اگر زورق يا قايق كوچكى بر صفحه آب به خاطر وزش باد حركت كند زياد مهم نيست ، مهم آن است كه كشتيهاى كوه پيكر با وزش امواج لطيف هوا با عده زيادى مسافر و بار فراوان به حركت در آيد ، و هزاران كيلومتر راه را در ميان دو نقطه بپيمايد ، و به مقصد برسد . راستى چه كسى اوقيانوسها را با اين وسعت و عمق و ويژگيهاى آب آفريده ؟ چه كسى به چوب و مواد ديگرى كه كشتى را با آن شكل مخصوص مىسازند اين خاصيت را بخشيده كه بر صفحه آب ثابت بماند ؟ و چه كسى به بادها دستور داده است به صورت منظمى بر صفحه درياها و اوقيانوسها بوزند كه هر كس از هر نقطه به نقطه ديگرى مىخواهد برود بتواند از آن استفاده كند ؟ همه جا نظم نشانه عقل و دانش است و در اينجا نيز همين گونه است . اصولا اگر نقشه هايى كه دريانوردان از حركت بادها در اختيار دارند ، و معلوماتى كه بشر در باره وزش بادها از قطبين زمين به سوى خط استوا ، و از خط استوا به سوى دو قطب ، و همچنين وزشهاى متناوب از سوى سواحل و خشكيها به دريا ، و از سوى دريا به خشكى ، در نظر بگيرد ، مىداند چقدر اين مساله حساب شده است . البته در عصر ما نيرو محرك كشتيها موتورهاى نيرومندى است كه پروانه‌هاى كشتى را به حركت در مىآورد ، ولى با اينحال وزش بادها در حركت اين كشتيها نيز مؤثر است . سپس براى تاكيد بيشتر مىافزايد : « اگر خداوند اراده كند باد را ساكن مىسازد تا كشتيها بر پشت دريا ساكن و متوقف شوند » ! ( * ( إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَواكِدَ عَلى ظَهْرِه ) * ) .